Deze maand vinden we de frater in de oude doos. Deze foto's zijn geschoten in het begin van de 50er jaren door een vogelfotograaf met zeer veel geduld en liefde voor het vak. In een tijd dat nestfotografie nog geen taboe was en natuurgebieden of reservaten simpelweg onbeheerde land- schappen waren. Fotograaf Cees Scholtz Aan het einde van de 50er jaren begin 60er werd er bij ons in Zaandam heel wat nieuwe huizen gebouwd. Dit gebeurde veelal op gebieden die voorheen gewoon weilanden of moerassen waren. Ik had daar toen al moeite mee. Groen kan je niet zomaar vol bouwen onder het mom, iedereen moet een huis hebben om in te wonen. Maargoed, in die tijd ging ik zo nu en dan eens kijken bij de opgespoten landjes, waar al snel een behoorlijke wildgroei ontstond. Op een koude winterdag zag ik deze Fratertjes in een flits voorbij vliegen. Eerst dacht ik dat het kneuen waren, maar iets in hun zang bracht me aan het twijfelen. Het was anders… trager. Ik pakte m'n kijker en zag, Fraters? Wat doen die nou hier was het eerste dat ik dacht. Ik had ze wel eens eerder gezien, maar dat was in Schotland (hun broed- gebied). Ik besloot ze bij te voeren met wat vogelzaad. En op een mooie maar extreem koude winterdag kreeg ik ze voor mijn lens. Ik wist er maar een paar plaatjes van ze te schieten, maar was ondanks dit erg tevreden. Zo plotseling als ze waren verschenen, verdwenen ze ook weer. Ik heb ze daarna nooit meer in de omgeving van de Zaanstreek gezien. Deze vinkachtige vogel die veel vergelijkkennis vertoont met de Kneu wordt alleen in de winter- maanden aangetroffen in Nederland. Ze vertoeven dan in groepen in de duinen. De rest van het jaar vertoeven zij in Noorwegen en het noorden van Schotland. Het mannetje heeft een roze stuit en een geel gestreepte borstpartij. Zijn snavel is fel geel. In de wintermaanden zijn deze kleuren fletser. Vrouwtje Frater vertoond veel vergelijkkennis met het vrouwtje van de Kneu.